Eerbied voor het leven

Vaak betrap ik mijzelf erop dat ik vind dat ik niet evenveel ontvang als een ander of benadeeld word. Simpel voorbeeld, gisteren deed ik mee aan een spel. Er waren mooie prijzen en ik zat in een goede flow, ik wist al dat ik ging winnen. Meteen de eerste ronde hop prijs. Maar ik was er helemaal niet blij mee. Want het was een kleine prijs waar ik niks aan had. Super ondankbaar natuurlijk… en dat besefte ik heel goed. Op dat moment wist ik ook al dat ik niks anders meer ging winnen. En inderdaad ik won niks meer. De grote prijzen gingen aan mijn neus voorbij. En in plaats van dankbaar te zijn voor dat ik (in tegenstelling tot sommige anderen) iets won. Of ├╝berhaupt dankbaar dat ik een mooi leven mag hebben waarin ik prijzen kan winnen en plezier kan maken… Was ik ontevreden. Ik had geen eerbied voor het leven.

 

Neem het aan voor de prijs die je ervoor betaald

Jou lot is jouw lot daar verander je niks aan. Het is anders dan dat van jouw buurman. Het gevoel dat jou tekort gedaan is. Dat jij benadeeld bent of wordt. Dat is een hardnekkige emotie. Dat wat het leven jou geeft mag je ontvangen, dat wat jouw ouders je gaven mag je ontvangen. Het goede als wel het slechte. En meer dan dat mag je niet vragen. Dat zal voor de een gemakkelijker zijn als voor de ander. Maar dat is jouw lot.

Uiteindelijk zijn we allemaal kinderen van onze ouders en zij zijn weer kinderen van hun ouders. Jouw ouders gaven jou wat zij konden geven. En hun ouders gaven wat zij konden geven. En zo gaat het verder. Dat is stroming. Zodra je niet genoegen neemt met dat wat je krijgt dan blokkeer je de stroming. Neem jouw leven dus in ontvangst, voor de volle prijs die je ervoor betaald. Wat betekent dat je ook de minder goede dingen accepteert. Want alleen dan maak je van jouzelf een rijk mens. Dankbaar voor wat je hebt, dankbaar voor wat je krijgt. Dan vindt je rust en kun je vertrouwen op de stroming van het leven en dat je precies dat krijgt wat jou toekomt.

Eerbied voor het leven