Van de week sprak ik een collega coach en vriendin van mij. Zij doet ook paardencoaching en vroeg me waarom ik ook niet vanuit de gemeente of zorgverzekering een deel liet vergoeden. Deze vraag krijg ik wel vaker, op zich ook best logisch. Scheelt enorm in prijs voor de mensen en veel keuzes draaien nu eenmaal om geld…

We staan in de bak, haar paard spiegelt perfect waar het om gaat. Het is niet de eerste keer. Toen we begonnen was er verder niemand aanwezig maar naarmate de sessie vordert is het met vlagen ineens heel druk rondom de bak. Eerst voel ik me een beetje opgelaten maar al snel kan ik het loslaten. Het is ook eigenlijk weer een perfecte afspiegeling van de paardencoaching en wanneer ik het benoem is ook meteen de rust weer terug. Ondanks mijn focus op mijn werk sta ik toch even stil bij wat er gebeurd. Op mijn eigen stal ben ik gewend aan de harmonie en synchroniciteit die er altijd is. Dat er vanuit een diepe stilte ineens een auto met trailer voorbij komt en het paard in de trailer stamt en trapt. Dat ik een grapje maak over dat het geluid lijkt op getrommel en dat de persoon in de bak dit ook herkent. Dat het precies het puzzelstukje is wat we zochten om te kunnen zien wat de paarden ons probeerden te laten zien…

“Bang, ik heb telkens het zinnetje ‘je hoeft niet bang te zijn’ in mijn gedachten”. Nog voor ik mijn zin verder af kan maken begint er een kind te huilen. “Dat ja, zoals een klein kind… zo klein en bang, op zoek naar troost.” Het huilen stopt en maakt plaats voor een diepe stilte. Het duurt nog niet eens een seconde maar alles wat gezegd moest worden is gezegd. Diepe bewondering voel ik. Wat enorm krachtig is dit toch. Zelfs op een grote stal waar veel mensen zijn, weinigen zich bewust zijn van het hier en nu. Waar ieder zijn eigen ding doet en er geen sprake is van eenheid of besef van de prachtige kwaliteiten die hun dieren bezitten. En ondanks dat is het perfect! Zuiver als ze is laat het paard het aan ons zien en de complete omgeving doet gewoon mee.

Ik denk nog eens na over die vergoeding. Mezelf afvragend hoe ik ooit in een rapportage moet beschrijven dat er dingen gebeuren die niet te verklaren zijn. Dus wanneer ik de vraag krijg om me vast te leggen binnen kwaliteitsnormen, me te verantwoorden, rapportages bij te houden. Bergen administratie en kaders van anderen. Enkel omdat ik dan mensen een vergoeding aan kan bieden. Dan vraag ik: wat is het waard? Hoeveel heb je over om te proeven van de magie, de magie van paardencoaching.  Als het je relatie kan redden, is dat dan nog uit te drukken in geld? Hoeveel zou het betekenen voor je kinderen als hun ouders bij elkaar bleven? Of iemand die zich altijd schikt naar anderen een stem kunt geven. Voor mij zijn zulke dingen onbetaalbaar…

Als jij één kans kreeg om echt iets te veranderen in je leven, hoeveel geld is dat dan waard?

 

de magie van paardencoaching