Erkenning krijgen of erkenning geven. Beide zijn zo simpel nog niet… vooral het geven van erkenning aan een ander of aan jezelf is moeilijk. Het is zo makkelijk om alleen de negatieve dingen te zien en de pijn die eruit voortvloeit te onthouden. We zien niet de mens maar ‘de verslaving’ of ‘de onzekere’ of ‘de uitbuiter’. We vergeten de goede dingen, de positieve dingen die verbleken bij de negatieve.

“Ik doe zo mijn best voor iedereen, ik werk me uit me naad en vervolgens krijgt de ander de credits” zei ze tijdens de coaching. Waarom vragen we ons dan af. Of wat deed ik verkeerd. “Het is zo oneerlijk.” En ergens is dat misschien ook. Want de balans is weg. De fouten wegen zwaarder dan de goede dingen. Maar daardoor ontstaat er een disbalans!

Iedereen wordt wel eens gekwetst. Dat doet zeer. Het is dan je goed recht om dit uit te spreken en voor jezelf te gaan staan. “Hé joh je doet me pijn dat wil ik niet.” Dat betekent niet dat de situatie veranderd maar je zorgt wel voor jezelf. Soms doen anderen ons zoveel pijn dat we vergeten dat ze ook goede dingen deden. We gaan ze uitsluiten of veroordelen. Maar dit slaat een enorme kloof in het systeem. De balans is weg.

Laten we samen een uitdaging aangaan. Neem eens iemand in gedachten die jou gekwetst heeft. Misschien wil je niet meteen te moeilijk beginnen dan neem je een niet te zware situatie. Maar als je het aandurft denk dan aan iemand die op je ziel is gaan staan. Een zeer pijnlijke ervaring. Haal dat moment terug en haal een paar keer goed adem. Zorg dat je goed contact maakt met je voeten, buik en ademhaling. Als je de behoefte hebt om in jezelf nog wat uit te spreken over hoe jij je voelde mag dat maar zonder verwijten. Een ik-boodschap bijv. “Ik had je nodig en voelde me in de steek gelaten dat heeft me veel verdriet gedaan.” Vervolgens denk je aan iets goeds wat deze persoon gedaan heeft voor jou of voor anderen. Bedenk zoveel als je kunt en spreek dit denkbeeldig uit tegen deze persoon. Haal dan nog een paar keer goed adem en ga maar eens voelen. Wat doet dit met jou. Misschien wordt je verdrietig, laat maar lekker gaan. Misschien voel je, je opgelucht… geniet ervan! Misschien merk je niks op, dat is ook goed.

Ik dacht aan iemand die mij volledig in de steek gelaten heeft. Ondanks dat ik er compleet alleen voor stond kreeg ik ook een enorm geschenk. Dit zorgde er voor dat ik voor het eerst liefde kon geven en heeft mij een stukje open laten bloeien. Ondanks de zwaarte van het thema wordt ik er heel blij van en ben ik deze persoon eeuwig dankbaar!

Wil je ook wat delen laat dan hieronder een reactie achter, dat vind ik super leuk!

 

Geef erkenning aan de goede dingen die er ook waren. Breng die balans terug.